White Line Disease, klik ook HIER
Deze hoefziekte komt nagenoeg bij alle ezeltjes voor. Het dier dat pas één jaar oud wordt, vertoont soms al dit probleem. Oudere ezels gaan er ofwel aan kapot, ofwel zijn ze er tegen bestand.
White line disease is eigenlijk geen ziekte maar een samenwerking tussen bacteriën en gisten die in de losse rand van de hoeven leven. Ze helpen elkaar om uit te breiden en veroorzaken holten in de wand. Maar die zien wij meestal pas als er een barst of scheur ontstaat of als het ezeltje mankt. Eigenlijk is het dan al veel te laat. Nu is het een hele klus om die hoef weer gezond te krijgen.
Dus: ofwel heeft een oude ezel geen WLD, ofwel raakt hij nooit oud.
Hieronder een foto van wat WLD is.
|
Wat kan je er aan doen? |
 | veel wandelen op straat met het beestje (zijn of haar hoefjes moeten slijten) |
| regelmatig de hoeven laten bekappen en behandelen door de hoefsmid |
| zorgen voor een droge ondergrond |
| om de veertien dagen de hoeven (onderkant) wassen met een bleekwateroplossing (een halve emmer water met daarin een glas bleekwater) PAS WEL OP VOOR JE OGEN EN JE KLEREN!!! |
| koop een ezeltje niet omdat het goedkoop is, kijk eerst of het vier redelijke hoeven heeft |
| vraag raad aan je hoefsmid! |
|
Wat is de oorzaak ? |
Als we uitzoeken waar de ezeltjes oorspronkelijk vandaan komen, dan zien we dat ze meest te vinden zijn op dorre, droge en rotsachtige bodem. Hun hoeven slijten gelijkmatig af en zijn keihard. Het ezeltje heeft ook een zeer arme voeding.
Als zo'n ezeltje bij ons terechtkomt, staat het op de weide of in zijn stal. Daar is de bodem verre van droog, laat staan dat er een harde ondergrond zou zijn. En terwijl het in de weide staat kan het zich ook nog eens flink rond eten.
Door een teveel aan voeding komt het te dik, door de zachte bodem slijten de hoefjes niet en door de vochtige omstandigheden kunnen bacteriën en gisten perfect leven.
Magere ezeltjes zijn meestal veel gezonder, maar zo zie je er weinig in Vlaanderen.